சமுத்திர மந்தனம் கதையில், பாற்கடலை கடைந்த பின்பு தன்வந்தரி கடைசியில் அமிர்தத்துடன் வெளிப்பட்டார். அது தேவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்குமாறு விஷ்ணு பகவான் பார்த்துக்கொண்டார், அசுரர்களுக்கு கிடைக்கவே இல்லை. ஒரு அசுரன்(ஸ்வர்ணபானு) தேவர் வேடமிட்டு நுழைந்தாலும் தலை தான் துண்டானதே தவிர அமிர்தம் கிட்டவில்லை.

சமுத்திர மந்தனம் எனும் பண்டைய கதையில் பயன்படுத்தப்பட்ட மேரு மலையைப் போலவே, CERN இன் LHC ஆல்ப்ஸ் மற்றும் ஜூரா மலைகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது.

வாசுகி பாம்பு மேரு மலையைக் கடைந்ததைப் போல, செப்பு சுருள்கள், காந்தங்கள் துகள்களைச் சுழற்றப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நவீன அறிவியலின் சிகரமான CERN, விஷ்ணு புராண சமுத்திர மந்தனத்தை மீண்டும் நிகழ்த்தியுள்ளது.சமுத்திர மந்தனக் கதையில் நிறைய நல்ல விளைவுகள் இருந்தன. ஆனால் LHC சோதனைகளின் விளைவுகள் என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது.

வாசுகி பாம்பு மலையைச் சுருட்டி ஆலகால விஷத்தை உருவாக்கியது என்றும், அதை சிவபெருமான் உட்கொண்டார் என்றும் கதை கூறுகிறது.

LHC பரிசோதனையில் இருந்து எவ்வளவு பெரிய விஷம் வெளிவந்தது என்பது அவர்களுக்கு மட்டுமே தெரியும், அதை உட்கொள்ள அவர்கள் சிவபெருமானை கொண்டு வந்தார்கள். உலகில் வேறு எந்த மதக் கடவுள்களையும் அடையாமல் சிவனை அடைய என்ன காரணம் இருக்க முடியும்?

இப்போது நமக்குப் புரிகிறது, நமது சிவபெருமான் ஏன் CERN-க்குக் கொண்டுவரப்பட்டார் என்று.

நமது தமிழ் மன்னர் கோயில்களில் இருந்து திருடப்பட்ட அறிவும் பொருட்களும் நவீன அறிவியலை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதை நமது சிவபெருமான் நமக்குக் காட்டியுள்ளார். LHC-யில் உண்மையில் என்ன நடந்தது என்பது குறித்து நமது ஆண்டவரால் சரியான நேரத்தில் நமக்கு தெரியப்படுத்தப்படும்.

நவீன அறிவியல் சிகரம் பண்டைய உரையை அப்படியே பின்பற்றி, பின்னர் நம் கடவுளிடம் மண்டியிட்டது.

விஷ்ணு புராணத்த்தில் பாற்கடலை கடைந்த கதையை பார்க்கலாமா?

சுவர்க்கத்தின் மன்னரான இந்திரன், தனது தெய்வீக யானையின் மீது சவாரி செய்து கொண்டிருந்தபோது, ​​துர்வாச முனிவரைக் கண்டார். அவர் ஒரு அப்சரஸ் கொடுத்த ஒரு சிறப்பு மாலையை அவருக்கு வழங்கினார். கடவுள் அந்த மாலையை ஏற்றுக்கொண்டு, அதை ஐராவதத்தின் (அவரது வாகனம்) தும்பிக்கையில் (சில சமயங்களில் தந்தங்கள் அல்லது யானையின் தலை) அவரது பணிவுக்கு சான்றாக வைத்தார். மலர்கள் சில தேனீக்களை ஈர்க்கும் ஒரு வலுவான வாசனையைக் கொண்டிருந்தன. தேனீக்களால் எரிச்சலடைந்த யானை மாலையை தரையில் எறிந்தது. இது முனிவரை கோபப்படுத்தியது, ஏனெனில் அந்த மாலை ஸ்ரீ (அதிர்ஷ்டம்) வசிப்பிடமாகவும், அது ஒரு பிரசாதமாகவோ அல்லது மத பிரசாதமாகவோ கருதப்பட வேண்டும். லட்சுமி தெய்வம் கடலில் மறைந்து போனது. துர்வாசர் இந்திரனையும் அனைத்து தேவர்களையும் அனைத்து பலம், சக்தி மற்றும் செல்வம் இல்லாமல் போகச் சபித்தார்.

இந்த சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து நடந்த போர்களில், தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர், பாலி தலைமையிலான அசுரர்கள் மூன்று உலகங்களின் மீதும் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றனர். தேவர்கள் விஷ்ணுவின் ஞானத்தை நாடினர், அவர் அசுரர்களுடன் ராஜதந்திர முறையில் நடந்து கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்தினார்.

பாற்கடலைக் கடைவது ஒரு விரிவான செயல்முறையாகும். மந்தார மலை வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு கடையும் கோலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது, மேலும் சிவனின் கழுத்தில் வசித்த நாகமான வாசுகி கடையும் கயிற்றாக மாறினார். அந்தப் பெரிய மலையைச் சுமந்து செல்லும் போது, ​​பல தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் விழுந்து இறந்தனர், சிலர் கடும் சோர்வு காரணமாக இறந்தனர். விஷ்ணு தனது கருட மலையில் பறந்து சென்று அவர்கள் அனைவரையும் உயிர்ப்பித்தார்.

தங்கள் இலக்கை அடைந்ததும், வாசுகி மந்தாரத்தைச் சுற்றிக் கொண்டார். விஷ்ணு தேவர்களுக்கு பாம்பின் தலையிலிருந்தும், அசுரர்களுக்கு வாலிலிருந்தும் இழுக்க அறிவுறுத்தினார், ஆனால் அது அசுபமானது என்று உணர்ந்த அசுரர்கள் மறுத்துவிட்டனர். தேவர்கள் மனம் தளர்ந்து வாலைப் பிடித்துக் கொண்டனர், அதன் பிறகு கடைதல் தொடங்கியது. இருப்பினும், மந்தாரமானது மிகப் பெரியதாக இருந்தது, கடலின் அடிப்பகுதியில் மூழ்கியது. விஷ்ணு, தனது கூர்ம அவதாரத்தின் (ஆமை) வடிவத்தில், மீட்புக்கு வந்து மலையைத் தனது ஓட்டில் தாங்கினார்.

பாற்கடலை கடைந்ததில் இருந்து ஏராளமான பொருட்களை வழங்கியது. அவற்றில் ஒன்று ஆலகாலம் எனப்படும் கொடிய விஷம். மூன்று உலகங்களையும் காக்க சிவன் அந்த விஷத்தை உட்கொண்டார், அதை உட்கொண்டதால் அவரது தொண்டையில் நீல நிறம் ஏற்பட்டு, அவருக்கு நீலகண்ட என்ற சிறப்புப் பெயரை வழங்கினார்.

மேலும் பல நன்மைகள் வெளிப்பட்டன.
லட்சுமி
வருணி
காமதேனு
உச்சைஷ்ரவஸ்
கௌஸ்துபா
கல்பவிருக்ஷம்
சந்திரன்
தன்வந்திரி
மற்றும், ஆலகால: சிவன் விழுங்கிய விஷம்.

இறுதியாக, ஆயுர்வேதக் கடவுளான தன்வந்திரி, அழியாத சொர்க்க அமிர்தமான அமிர்தத்தைக் கொண்ட ஒரு பானையுடன் வெளிப்பட்டார்.

உங்களுக்கெல்லாம் இன்னும் புரியலையா?